لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم ؛ بخوان و بفهم چقدر جایت خالیست ...
خــُـوش بــِﮧ حـالِ اوِیـے ـکهـ.....
ســـــالـها بـَـعد وقتے در آغـوشـــَــتـــ آرِامـ ـگـرفتــِهـ اسـتـــْـــ
زیــرِ ـگــُـوششـ زمـزمــِـﮧ میکــُنـے
قــَبلتــَـر از اوِهــآ...
هـَمـﮧ سـوء تــَفـاهمــ بــُـودنــد!!
وَقتی دُختَر بـاشی وَ تنها، وَقتی روزِ تَعطیل بـاشد و وَسَطِـ بَعد اَز ظُهر
وَقتی بِدانی دورِه و زَمانِه بَد شُدِه اَستـ
تَنهایی قَدَم زَدَنـ دَر یِک کوچِه 100-150 مِتریِ باریکـ وَ خَلوَتـ، دَر یِک غُروبِـ دِلگیر
دیگَر آنقَدر ها هم شاعِرانِه نیستـ
دائِم خُدا خُدا میکُنی کوچِه کوتاه تَر شَوَد، چِشمَتـ دائِم بِ اِنتِهایِ کوچِه اَستـ
هَمانـ جا کِ دُختَری با دوچَرخِه اَشـ دَر حالِـ بازی اَستـ
اُمیدوار می شَوی دَر کِنارَشـ خانِه اَستـ وَ خانواده ای
وَ حَتماً بِ آنجا کِ بِرِسی دِلَتـ قُرصـ می شَوَد بَرایِ اِدامِه راه
چرا اینطور شُدِه!؟
چرا نِمی شَوَد اَز خَلوَتـ وَ تَنهایی لِذَت بُرد... مِثلِ سابِق.
هـمه ی درد من این است
یك نفر در زندگی من هست
...كه نیـست
ای جنگل پریشان ...
این آخرین چرخش سیال
درمعکوس فرم موهایت خواهد بود...
صبح که بیدار شوی
دستهایم را باد خواهد برد...
و چشمهایم به درزها...
موهایت را شانه خواهی زد...
و اشکهایم را چای خواهی نوشید...
بدترین ظلم این است كه
معشوقت میداند چقدر عاشقشی
اما...باز عذابت میدهد!
مرده شور آن چشمانت را ببرد!
كه از این همه آبی دریا
فقط لكه های نفتش را پذیرا شده است...
مرده شور آن نگاه هایت را ببرد
كه از این همه شوری دریا
تنها نگاه معصومانه ی پرندگان را بر خویش گرفته است
آخ كه من پشت پلك هایت چقدر منتظر می مانم
تا باز لحظه ای در نگاهت بنشینم
من در پی نگاه تو می دویدم و تو از من دریغ می كردی
مرده شور خجالت نگاهت را ببرد
كه من محو نگاهت می شدم
بی اختیار، با تمام وجود
مرده شور آن همه ناز كه از طبیعت به ارث برده ای
انگار برای دل من تصویری زیباتر از خنده های شكلاتی تو نبود
رنگ زیبای ساحل در وجودت پیداست
كاش در سكوت بین ما لرزشی میشد
كاش فاصله نگاه مان به بازدم نفس هایمان می رسید
مرده شور خودت را ببرد
با این كه می دانی دلم برایت تنگ می شود...
با این كه می دانی دوستت دارم...
ـدتون مبـ
ـدوارم بهترین و شـ
ـیرین ترین لحـ
ــظه هارو
ـال91 تجربه كنیــ
